توافقنامه پاریس

توافقنامه پاریس

تصمیم رئیس جمهور آمریکا برای خروج از توافق نامه پاریس بار دیگر توجه همگان را به این موضوع جلب کرد. با توجه به اهمیت شناخت مفاد این توافق نامه قبل از نقد تصمیمات کشورها در این خصوص، بر آن شدیم تا در سرمقاله این شماره توضیحات مختصری در مورد توافق نامه پاریس ارائه نمائیم.
توافق نامه پاریس در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵ یا ۱۱ آذر ۱۳۹۴ برای مقابله با تغییرات اقلیمی و سرمایه گذاری در جهت اقتصاد کم کربن، توسط ۱۹۵ کشور در پاریس مورد توافق قرار گرفت.
هدف اصلی این توافق جهانی جلوگیری از افزایش دمای کره زمین و ایجاد تلاش برای محدود کردن دما نسبت به سطح آن قبل از صنعتی شدن است. علاوه بر این، توافقنامه مزبور برای تقویت توانایی مقابله و سازگاری با پیامدهای تغییرات اقلیمی نیز هدف گذاری شده است.

هدف این توافق جلوگیری از افزایش دمای زمین بیش از دو درجه سلسیوس در قرن جاری و تلاش برای محدودیت افزایش دما به زیر یک و نیم درجه سلسیوس نسبت به سطح آن پیش از صنعتی شدن است.

در صورت عدم تلاش برای اعمال این محدودیت‌ها، افزایش گرمایش زمین ممکن است مخاطراتی از قبیل بالا آمدن سطح آب درياها و كاهش منابع آب شيرين، تغييرات آب و هواي منطقه اي در عرض هاي بالا و میانی، تغيير در ميزان بارش باران و جهت وزش باد، افزايش بلاياي طبيعي مثل طوفان، گردباد و سيل، افزايش ميزان خشكسالي و توسعه مناطق بياباني، افزايش آلودگي هوا در برخي مناطق در اثر افزايش بادهاي گرم، اثر احتمالي بر گسترش بيماريهايي نظير مالاريا و برخی موارد ناشناخته دیگر را برای ساکنان کره‌ی زمین به همراه داشته باشد.
به طور کلی در خصوص واقعیت داشتن وقوع تغییر آب و هوا و شدت و ضعف آن در جهان مباحث گوناگونی وجود دارد، بسیاری از دانشمندان آب و هواشناسی معتقد به وجود تغییر آب و هوا هستند و برخی دیگر اعتقادی به وقوع تغییر آب و هوا ندارند؛ اما در خصوص گرمایش جهانی هیچ نظر مخالفی وجود ندارد و همه دانشمندان به اتفاق آن را پذیرفته اند لیکن در خصوص منشاء این امر اختلاف نظرهایی وجود دارد.
ایران نیز به عنوان یکی از ده کشور اول تولید کننده گازهای گلخانه‌ای جهان برای کاستن از میزان تولید گازهای گلخانه‌ای اعلام آمادگی کرده است. ایران سند مشارکت ملی خود را که به INDC موسوم است، بعد از تصویب هیات وزیران حدود یک ماه قبل از توافق‌نامه پاریس مطرح و اعلام کرد که می تواند میزان انتشار گازهای گلخانه ای خود را چهار درصد کاهش دهد. همچنین، ایران ابراز آمادگی کرده است که اگر تحریم‌ها به طور کامل برداشته شود این رقم به دوازده درصد افزایش یابد. توافق‌نامه مزبور بعد از تصویب هیئت وزیران در اختیار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت. مجلس پس از بررسی توافق‌نامه در کمیسیون‌های گوناگون آن را در نیمه دوم سال ۱۳۹۵ مورد تصویب قرار داد.
در حال حاضر طبق آخرین اطلاعات، شورای نگهبان در حال بررسی این توافق نامه است. در صورت عدم جمع بندی در شورای نگهبان موضوع به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع خواهد شد. در صورت تائید نهایی، پیوستن جمهوری اسلامی ایران به توافق نامه پاریس از طریق تسلیم مستندات توسط وزارت امور خارجه به دبیرخانه کنوانسیون تغییرات آب و هوا صورت خواهد گرفت.
بر طبق توضیحات مدیر طرح ملی تغییرات آب و هوای سازمان حفاظت محیط زیست، برای این موافقت نامه جریمه یا تحت فشار قرار دادن کشوری که تعهدات را اجرایی نمی‌‌کند، مد نظر نیست.
همچنین رییس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست بیان کرد که این توافق ‌نامه از سال ۲۰۲۱ میلادی اجرایی خواهد شد و تا قبل از آغاز این سال و طی چهار سال پیش‌رو پروتکل کیوتو همچنان نافذ و جاری است.

 

آیا علاقمندید در وبینار آموزشی انرژی های تجدید پذیر ثبت نام کنید؟

لینک ثبت نام در وبینار:                              https://goo.gl/mc1E3W

لینک اطلاعات بیشتر در مورد وبینار:     http://mehrtabenergy.com/re

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل دارید نظر خود را اعلام نمایید؟
در صورت تمایل نظر خود را در کادر زیر بنویسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *